Artist-run space sinds 2010

Horizonverticaal is een collectief en broefdplaats in Haarlem.
We maken tentoonstellingen voor een breed publiek vanuit de kunstenaarspraktijk en doen dat met een ‘makers’ perspectief.

De broedplaats is in 2010 in het leven geroepen door zes net afgestudeerde kunstenaars. Vanuit een noodzaak om met generatiegenoten in contact te komen en zelfstandig tentoonstellingen en projecten te kunnen organiseren. Haarlem kende in die tijd nog geen artist-run space, waar volgens de oprichters juist wel behoefte aan was.

Sinds die tijd heeft Horizonverticaal zich ontwikkeld naar een snel en wendbaar instituut waarbinnen grote en kleine tentoonstellingen elkaar afwisselen. Door de organische samenwerking binnen het collectief is het organiseren van tentoonstellingen en projecten, naast de eigen beroepspraktijk, als een tweede natuur.

LedenMembers
  • In het werk van Erik de Bree (Heemstede, 1977) staan toeval en het inzetten van afbraak als een schilderkunstige tool centraal.
    In de verschillende series die hij de afgelopen twintig jaar ontwikkelde worden deze elementen voortdurend onderzocht in combinatie met wisselende materialen. Zo gebruikt de Bree voor zijn werk vaak materiaal dat afwijkt van dat van de klassieke schilder. Behang, natuurboeken, ministeck en kinderpuzzels zijn door de jaren heen stelselmatig onderzocht op hun schilderkunstige kwaliteiten. De resulterende uitkomsten zijn visueel divers maar dragen allen een zelfde nieuwsgierigheid naar het onvoorspelbare in zich.

    In the work of Erik de Bree (Heemstede, 1977), chance and the use of decay as a painterly tool take centre stage.
    In the various series he has developed over the past twenty years, these elements are continually explored in combination with a variety of materials. For instance, de Bree often uses materials in his work that differ from those of the classical painter. Wallpaper, nature books, Ministeck and children’s jigsaw puzzles have been systematically examined over the years for their painterly qualities. The resulting works are visually diverse but all embody the same curiosity about the unpredictable.

  • Stefan Kasper (Velsen, 1983). Binnen zijn werk onderzoekt hij het spanningsveld tussen waarheid en fictie, waarbij karton en papier de basis vormen voor gelaagde en associatieve beelden. 
    Kunsthistorische verwijzingen als de vanitastraditie vormen een terugkerende onderstroom in zijn oeuvre. Vanuit een open en onderzoekende houding brengt Kasper uiteenlopende fascinaties samen, van mystiek, het absurde alledaagse, truttigheid en idiotie. Zijn werk beweegt zich daarmee tussen ernst en absurditeit, herkenning en vervreemding.
    Naast zijn studiopraktijk heeft hij de artistieke samenwerking DUONAR met politiek cartoonist TRIK. DUONAR produceert site-specifieke schilderingen op vloeren, muren en objecten. 

    Stefan Kasper (Velsen, 1983). In his work, he explores the tension between truth and fiction, using cardboard and paper as the basis for layered and associative images. 
    Art-historical references, such as the vanitas tradition, form a recurring undercurrent in his oeuvre. Adopting an open and inquisitive approach, Kasper brings together a diverse range of fascinations, from mysticism and the absurdities of everyday life to frumpiness and idiocy. His work thus navigates the space between seriousness and absurdity, recognition and alienation.
    Alongside his studio practice, he runs the artistic collaboration DUONAR with political cartoonist TRIK. DUONAR produces site-specific paintings on floors, walls and objects.

  • Florence Marceau-Lafleur (1988) tekent, maakt objecten en installaties.
    Een deel van haar werk is gerelateerd aan het modelzitten voor kunstenaars, wat zij lange tijd deed. De urenlange contemplatie tijdens die sessies gaf haar de gelegenheid voor een geconcentreerd waarnemen van ruimte, de bewustwording van het eigen lichaam en de relatie tussen wereld en zelf zoals die plaats krijgt in de gedachten. Dit komt tot uitdrukking in haar werk.

    Florence Marceau-Lafleur (1988) draws and creates objects and installations.
    Some of her work is linked to her experience as an artist’s model, a role she held for many years. The hours of contemplation during those sessions gave her the opportunity to observe space intently, to become aware of her own body, and to reflect on the relationship between the world and the self as it takes shape in the mind. This is reflected in her work.

  • Vanuit zijn achtergrond als fotograaf, fotoredacteur en forensisch beeldonderzoeker benadert Peter Lipton (Heemstede, 1982) de camera als een precies onderzoeksinstrument.
    Met technische constructen en historische processen maakt hij zichtbaar wat het blote oog ontgaat, van microscopische structuren tot verbanden tussen werelden die alleen door schaal gescheiden zijn.
    Daarbij onderzoekt hij hoe esthetiek, vorm en inhoud de aantrekkingskracht van een fotografisch beeld bepalen. Zijn werk beweegt zich daarmee tussen wetenschappelijke registratie en verwondering, tussen controle en ontdekking.

    Drawing on his background as a photographer, photo editor and forensic image analyst, Peter Lipton (Heemstede, 1982) approaches the camera as a precise investigative tool.
    Using technical constructs and historical processes, he reveals what escapes the naked eye, from microscopic structures to connections between worlds separated only by scale.
    In doing so, he explores how aesthetics, form and content determine the appeal of a photographic image. His work thus navigates the space between scientific documentation and wonder, between control and discovery.

  • Vincent Uilenbroek (1980, Haarlem) onderzoekt in zijn werk het schilderproces en de sporen die daarbij achterblijven. Materialen en restvormen, zoals sjablonen, schilderstape en verfresiduen, krijgen een nieuwe betekenis en worden onderdeel van abstracte composities. Door ze in te kaderen, verandert hun rol van ondergeschikt naar dominant. De hiërarchie wordt verdraaid.
    Zeefdruk speelt een belangrijke rol in zijn werkwijze. Door beelden te herhalen via druk en nadruk onderzoekt hij de relatie tussen origineel en afdruk, waarbij het proces een prominente rol speelt. Uilenbroek hanteert een werkwijze die je kunt samenvatten als minimalistische abstractie, zeefdruk, proces en installatiekunst.
    Naast zijn eigen praktijk runt hij sinds 2015 Studio Onvervalst, waar hij samen met andere kunstenaars zeefdrukken in oplage, multiples en originelen vervaardigt.

    In his work, Vincent Uilenbroek (1980, Haarlem) explores the process of painting and the traces it leaves behind. Materials and residual forms, such as stencils, masking tape and paint residues, take on new meaning and become part of abstract compositions. By framing them, their role shifts from subordinate to dominant. The hierarchy is subverted.
    Screen printing plays a key role in his working method. By repeating images through printing and reprinting, he explores the relationship between the original and the print, with the process itself playing a prominent role. Uilenbroek employs a working method that can be summarised as minimalist abstraction, screen printing, process and installation art.
    Alongside his own practice, he has been running Studio Onvervalst since 2015, where, together with other artists, he produces screen prints in editions, multiples and originals.

Stichting · ANBIFoundation · ANBI

Stichting Horizonverticaal heeft een culturele ANBI-status.

Bestuur: Vincent Uilenbroek (voorzitter), Erik de Bree (secretaris), Peter Lipton (penningmeester).
Stichting Horizonverticaal is a cultural ANBI (public-benefit) foundation. Board: Vincent Uilenbroek (chair), Erik de Bree (secretary), Geertje van de Kamp (treasurer). Board members are unpaid.
KvK 55161529 · RSIN 8515.90.792 · NL37 INGB 0006 7481 29