Nu te zien · tentoonstellingOn view · exhibition

Eigengrau

Florence Marceau-Lafleur

Tekeningen, objecten en geluid van ons nieuwe lid. Eigengrau is het donkergrijs dat je ziet in volledige duisternis: het brein maakt zijn eigen licht.Drawings, objects and sound by our newest member. Eigengrau is the dark grey you see in total darkness: the brain makes its own light.

Lees over de tentoonstelling →Read about the show →
Nu te zien · tentoonstellingOn view · exhibition

Eigengrau

Florence Marceau-Lafleur

Tekeningen, objecten en geluid van ons nieuwe lid. Eigengrau is het donkergrijs dat je ziet in volledige duisternis: het brein maakt zijn eigen licht.Drawings, objects and sound by our newest member. Eigengrau is the dark grey you see in total darkness: the brain makes its own light.

Lees over de tentoonstelling →Read about the show →
WanneerDates
20.09 – 31.10.26
Opening
za 20 sept 15:00 – 18:00
OpenHours
vr & za 13 – 17 uFri & Sat 13 – 17
en op afspraakand by appointment
WaarWhere
Magdalena­hof 2a
Haarlem

Tentoonstellingen sinds 2010Exhibitions since 2010

53 tentoonstellingen · bekijk alles →exhibitions · see all →
Het collectief · vijf ateliers, één zaalThe collective · five studios, one gallery
Lid sindsMember since 2010

In het werk van Erik de Bree (Heemstede, 1977) staan toeval en het inzetten van afbraak als een schilderkunstige tool centraal. In de verschillende series die hij de afgelopen twintig jaar ontwikkelde worden deze elementen voortdurend onderzocht in combinatie met wisselende materialen. Zo gebruikt de Bree voor zijn werk vaak materiaal dat afwijkt van dat van de klassieke schilder. Behang, natuurboeken, ministeck en kinderpuzzels zijn door de jaren heen stelselmatig onderzocht op hun schilderkunstige kwaliteiten. De resulterende uitkomsten zijn visueel divers maar dragen allen een zelfde nieuwsgierigheid naar het onvoorspelbare in zich.

In het werk van Erik de Bree (Heemstede, 1977) staan toeval en het inzetten van afbraak als een schilderkunstige tool centraal. In de verschillende series die hij de afgelopen twintig jaar ontwikkelde worden deze elementen voortdurend onderzocht in combinatie met wisselende materialen. Zo gebruikt de Bree voor zijn werk vaak materiaal dat afwijkt van dat van de klassieke schilder. Behang, natuurboeken, ministeck en kinderpuzzels zijn door de jaren heen stelselmatig onderzocht op hun schilderkunstige kwaliteiten. De resulterende uitkomsten zijn visueel divers maar dragen allen een zelfde nieuwsgierigheid naar het onvoorspelbare in zich.

Lid sindsMember since 2010

Stefan Kasper (Velsen, 1983). Binnen zijn werk onderzoekt hij het spanningsveld tussen waarheid en fictie, waarbij karton en papier de basis vormen voor gelaagde en associatieve beelden. 
Kunsthistorische verwijzingen als de vanitastraditie vormen een terugkerende onderstroom in zijn oeuvre. Vanuit een open en onderzoekende houding brengt Kasper uiteenlopende fascinaties samen, van mystiek, het absurde alledaagse, truttigheid en idiotie. Zijn werk beweegt zich daarmee tussen ernst en absurditeit, herkenning en vervreemding.

Stefan Kasper (Velsen, 1983). Binnen zijn werk onderzoekt hij het spanningsveld tussen waarheid en fictie, waarbij karton en papier de basis vormen voor gelaagde en associatieve beelden. 
Kunsthistorische verwijzingen als de vanitastraditie vormen een terugkerende onderstroom in zijn oeuvre. Vanuit een open en onderzoekende houding brengt Kasper uiteenlopende fascinaties samen, van mystiek, het absurde alledaagse, truttigheid en idiotie. Zijn werk beweegt zich daarmee tussen ernst en absurditeit, herkenning en vervreemding.

Lid sindsMember since 2026

Florence Marceau-Lafleur (1988) tekent, maakt objecten en installaties. Een deel van haar werk is gerelateerd aan het modelzitten voor kunstenaars, wat zij lange tijd deed. De urenlange contemplatie tijdens die sessies gaf haar de gelegenheid voor een geconcentreerd waarnemen van ruimte, de bewustwording van het eigen lichaam en de relatie tussen wereld en zelf zoals die plaats krijgt in de gedachten. Dit komt tot uitdrukking in haar werk.

Florence Marceau-Lafleur (1988) tekent, maakt objecten en installaties. Een deel van haar werk is gerelateerd aan het modelzitten voor kunstenaars, wat zij lange tijd deed. De urenlange contemplatie tijdens die sessies gaf haar de gelegenheid voor een geconcentreerd waarnemen van ruimte, de bewustwording van het eigen lichaam en de relatie tussen wereld en zelf zoals die plaats krijgt in de gedachten. Dit komt tot uitdrukking in haar werk.

Elders te zienElsewhere
  • 20.09 – 11.10.26EigengrauHorizonverticaal, Haarlem
Lid sindsMember since 2022

Vanuit zijn achtergrond als fotograaf, fotoredacteur en forensisch beeldonderzoeker benadert Peter Lipton (Heemstede, 1982) de camera als een precies onderzoeksinstrument. Met technische constructen en historische processen maakt hij zichtbaar wat het blote oog ontgaat, van microscopische structuren tot verbanden tussen werelden die alleen door schaal gescheiden zijn.
Daarbij onderzoekt hij hoe esthetiek, vorm en inhoud de aantrekkingskracht van een fotografisch beeld bepalen.
Zijn werk beweegt zich daarmee tussen wetenschappelijke registratie en verwondering, tussen controle en ontdekking.

Vanuit zijn achtergrond als fotograaf, fotoredacteur en forensisch beeldonderzoeker benadert Peter Lipton (Heemstede, 1982) de camera als een precies onderzoeksinstrument. Met technische constructen en historische processen maakt hij zichtbaar wat het blote oog ontgaat, van microscopische structuren tot verbanden tussen werelden die alleen door schaal gescheiden zijn.
Daarbij onderzoekt hij hoe esthetiek, vorm en inhoud de aantrekkingskracht van een fotografisch beeld bepalen.
Zijn werk beweegt zich daarmee tussen wetenschappelijke registratie en verwondering, tussen controle en ontdekking.

Lid sindsMember since 2010

Vincent Uilenbroek (Haarlem, 1980). In zijn werk staat het proces van het schilderen centraal, en vooral alles wat daar doorgaans buiten valt.
Restvormen op de atelierwand, sjablonen, sheets en schilderstape vormen het uitgangspunt voor een abstracte beeldtaal waarin onbedoelde composities worden omkaderd en zo tot hoofdzaak uitgroeien.
Daarmee kantelt hij de gangbare hiërarchie tussen kunstwerk en bijproduct. Zijn praktijk raakt aan minimalistische abstractie, graffiti, installatiekunst en zeefdruk, een medium dat hij sinds 2015 met Studio Onvervalst verder onderzoekt.
Zijn werk beweegt zich daarmee tussen aanwezigheid en afwezigheid, tussen het beeld en het spoor dat het achterlaat.

Vincent Uilenbroek (Haarlem, 1980). In zijn werk staat het proces van het schilderen centraal, en vooral alles wat daar doorgaans buiten valt.
Restvormen op de atelierwand, sjablonen, sheets en schilderstape vormen het uitgangspunt voor een abstracte beeldtaal waarin onbedoelde composities worden omkaderd en zo tot hoofdzaak uitgroeien.
Daarmee kantelt hij de gangbare hiërarchie tussen kunstwerk en bijproduct. Zijn praktijk raakt aan minimalistische abstractie, graffiti, installatiekunst en zeefdruk, een medium dat hij sinds 2015 met Studio Onvervalst verder onderzoekt.
Zijn werk beweegt zich daarmee tussen aanwezigheid en afwezigheid, tussen het beeld en het spoor dat het achterlaat.

Horizonverticaal is een artist-run space in Haarlem, opgericht in 2010. We maken tentoonstellingen vanuit de kunstenaarspraktijk, met een makersperspectief.Horizonverticaal is an artist-run space in Haarlem, founded in 2010. We make exhibitions from within artistic practice, with a maker’s perspective. Over ons →About →

  • Lid sindsMember since 2010

    In het werk van Erik de Bree (Heemstede, 1977) staan toeval en het inzetten van afbraak als een schilderkunstige tool centraal. In de verschillende series die hij de afgelopen twintig jaar ontwikkelde worden deze elementen voortdurend onderzocht in combinatie met wisselende materialen. Zo gebruikt de Bree voor zijn werk vaak materiaal dat afwijkt van dat van de klassieke schilder. Behang, natuurboeken, ministeck en kinderpuzzels zijn door de jaren heen stelselmatig onderzocht op hun schilderkunstige kwaliteiten. De resulterende uitkomsten zijn visueel divers maar dragen allen een zelfde nieuwsgierigheid naar het onvoorspelbare in zich.

    In het werk van Erik de Bree (Heemstede, 1977) staan toeval en het inzetten van afbraak als een schilderkunstige tool centraal. In de verschillende series die hij de afgelopen twintig jaar ontwikkelde worden deze elementen voortdurend onderzocht in combinatie met wisselende materialen. Zo gebruikt de Bree voor zijn werk vaak materiaal dat afwijkt van dat van de klassieke schilder. Behang, natuurboeken, ministeck en kinderpuzzels zijn door de jaren heen stelselmatig onderzocht op hun schilderkunstige kwaliteiten. De resulterende uitkomsten zijn visueel divers maar dragen allen een zelfde nieuwsgierigheid naar het onvoorspelbare in zich.

  • Lid sindsMember since 2010

    Stefan Kasper (Velsen, 1983). Binnen zijn werk onderzoekt hij het spanningsveld tussen waarheid en fictie, waarbij karton en papier de basis vormen voor gelaagde en associatieve beelden. 
    Kunsthistorische verwijzingen als de vanitastraditie vormen een terugkerende onderstroom in zijn oeuvre. Vanuit een open en onderzoekende houding brengt Kasper uiteenlopende fascinaties samen, van mystiek, het absurde alledaagse, truttigheid en idiotie. Zijn werk beweegt zich daarmee tussen ernst en absurditeit, herkenning en vervreemding.

    Stefan Kasper (Velsen, 1983). Binnen zijn werk onderzoekt hij het spanningsveld tussen waarheid en fictie, waarbij karton en papier de basis vormen voor gelaagde en associatieve beelden. 
    Kunsthistorische verwijzingen als de vanitastraditie vormen een terugkerende onderstroom in zijn oeuvre. Vanuit een open en onderzoekende houding brengt Kasper uiteenlopende fascinaties samen, van mystiek, het absurde alledaagse, truttigheid en idiotie. Zijn werk beweegt zich daarmee tussen ernst en absurditeit, herkenning en vervreemding.

  • Lid sindsMember since 2026

    Florence Marceau-Lafleur (1988) tekent, maakt objecten en installaties. Een deel van haar werk is gerelateerd aan het modelzitten voor kunstenaars, wat zij lange tijd deed. De urenlange contemplatie tijdens die sessies gaf haar de gelegenheid voor een geconcentreerd waarnemen van ruimte, de bewustwording van het eigen lichaam en de relatie tussen wereld en zelf zoals die plaats krijgt in de gedachten. Dit komt tot uitdrukking in haar werk.

    Florence Marceau-Lafleur (1988) tekent, maakt objecten en installaties. Een deel van haar werk is gerelateerd aan het modelzitten voor kunstenaars, wat zij lange tijd deed. De urenlange contemplatie tijdens die sessies gaf haar de gelegenheid voor een geconcentreerd waarnemen van ruimte, de bewustwording van het eigen lichaam en de relatie tussen wereld en zelf zoals die plaats krijgt in de gedachten. Dit komt tot uitdrukking in haar werk.

    Elders te zienElsewhere
    • 20.09 – 11.10.26EigengrauHorizonverticaal, Haarlem
  • Lid sindsMember since 2022

    Vanuit zijn achtergrond als fotograaf, fotoredacteur en forensisch beeldonderzoeker benadert Peter Lipton (Heemstede, 1982) de camera als een precies onderzoeksinstrument. Met technische constructen en historische processen maakt hij zichtbaar wat het blote oog ontgaat, van microscopische structuren tot verbanden tussen werelden die alleen door schaal gescheiden zijn.
    Daarbij onderzoekt hij hoe esthetiek, vorm en inhoud de aantrekkingskracht van een fotografisch beeld bepalen.
    Zijn werk beweegt zich daarmee tussen wetenschappelijke registratie en verwondering, tussen controle en ontdekking.

    Vanuit zijn achtergrond als fotograaf, fotoredacteur en forensisch beeldonderzoeker benadert Peter Lipton (Heemstede, 1982) de camera als een precies onderzoeksinstrument. Met technische constructen en historische processen maakt hij zichtbaar wat het blote oog ontgaat, van microscopische structuren tot verbanden tussen werelden die alleen door schaal gescheiden zijn.
    Daarbij onderzoekt hij hoe esthetiek, vorm en inhoud de aantrekkingskracht van een fotografisch beeld bepalen.
    Zijn werk beweegt zich daarmee tussen wetenschappelijke registratie en verwondering, tussen controle en ontdekking.

  • Lid sindsMember since 2010

    Vincent Uilenbroek (Haarlem, 1980). In zijn werk staat het proces van het schilderen centraal, en vooral alles wat daar doorgaans buiten valt.
    Restvormen op de atelierwand, sjablonen, sheets en schilderstape vormen het uitgangspunt voor een abstracte beeldtaal waarin onbedoelde composities worden omkaderd en zo tot hoofdzaak uitgroeien.
    Daarmee kantelt hij de gangbare hiërarchie tussen kunstwerk en bijproduct. Zijn praktijk raakt aan minimalistische abstractie, graffiti, installatiekunst en zeefdruk, een medium dat hij sinds 2015 met Studio Onvervalst verder onderzoekt.
    Zijn werk beweegt zich daarmee tussen aanwezigheid en afwezigheid, tussen het beeld en het spoor dat het achterlaat.

    Vincent Uilenbroek (Haarlem, 1980). In zijn werk staat het proces van het schilderen centraal, en vooral alles wat daar doorgaans buiten valt.
    Restvormen op de atelierwand, sjablonen, sheets en schilderstape vormen het uitgangspunt voor een abstracte beeldtaal waarin onbedoelde composities worden omkaderd en zo tot hoofdzaak uitgroeien.
    Daarmee kantelt hij de gangbare hiërarchie tussen kunstwerk en bijproduct. Zijn praktijk raakt aan minimalistische abstractie, graffiti, installatiekunst en zeefdruk, een medium dat hij sinds 2015 met Studio Onvervalst verder onderzoekt.
    Zijn werk beweegt zich daarmee tussen aanwezigheid en afwezigheid, tussen het beeld en het spoor dat het achterlaat.

Horizonverticaal is een artist-run space in Haarlem, opgericht in 2010.Horizonverticaal is an artist-run space in Haarlem, founded in 2010. Over ons →About →